26/9/2007 - Batan Güneş Doğucak Mutlaka Bir Gün...
Sabır küpü olan ben artık hiç bir şeye tahammül edemiyorum.
Bulundugum konumdan , etrafımdaki insanlardan ;
yaşadığım 'an'dan , sanırım herseyden bunalmış bir durumdayım.
Tahammül edemediğim çok konu var ve ben genede herşeye rağmen susuyorum.
Ve içimden , sus konuşma diyorum ...
Eskisi gibi değilim.
Herşeyi ama herşeyi içime atıyorum.
Öyle dolduki ; bir gün patlıcak ve benıde yok edicek diye korkuyorum.
Ve hep ellerim havada !
Tut sarmala benı , al yamacına , sil gözlerimi der gibi ...
Uzatmış öylece bekliyorum.
Başını önüne eğmiş küçücük bir ışık doğsun diye sabrediyorum.
Üfff bu sabır kelimesi bile boğuyor beni.
Çoçuklar gibi ağlayıp , köşelere saklanmak istiyorum.
Ne annem , ne babam nede bir başkası ...
Kimse olmasın diyorum.
Ve bana uzanan her dalı kesiyorum bir bir ...
Direniyorum , hayata karşı...
Zırhım hayallerim oldu.Sabrımsa silahım....
Bekliyorum.
Batan Güneş Doğucak Mutlaka Bir Gün...
| 
